۶ سال پیش
همانطور که همگی میدانیم , برنامهنویسان عالی وبسایتها , برنامهها , ویژگیهای شگفتانگیز و چیزهایی از این قبیل می سازند . البته وجه مشترک آنها چیست؟
در تحقیقاتی که ما انجام دادهایم , این وجه مشترک فققط بلد بودن یک لهجه حقیقتا عالی یا این که یک مسئله تخصصی مختص نیست . برنامهنویسان حقیقتا حرفهای در مباحث مبنا و اصولی معلم می باشند . اصول چیزی است که آنان را کارکشته میسازد تا چیزهای بزرگ بسازند و ایدههای خلاقانه داشته باشند .
به یک هرم تصور کنید . این هرم یک اساس بزرگ داراست , البته به ندرت که بالا می رود کوچکتر و کوچکتر میگردد . فراگرفتن اصول برنامهنویسی همانند این شالوده است .
این اصول چیست؟ ما اصول برنامهنویسی را رویکری دو طرفه میبینیم .
حلال مساله
نخستین از کلیه , شما بایستی یک حلال مفید مساله باشید . این یک نقطه دارای اهمیت برای آغاز است . چون برنامهنویسی حل مسأله است .
اگر چه طرق متعددی برای حل مساله موجود است , البته تعدادی مورد موجود است که به لحاظ ما دوچندان اصلی می باشند . برنامهنویسانی که مساله را به نیکی حل می نمایند , این مساله را با ماهیت خویش حل مینمایند , انگیزه را به خیر شناسایی کرده و با انگیزه آغاز به حل مسأله مینمایند . آن گاه مساله را به بخشهای کوچک و قابل در دست گرفتن تقسیم می کنند . برخی اوقات مساله را به صورت بصری , با کشیدن تصویر , در دنیای حقیقی قرار داده و حل و فصل می کنند .
این فرآیند سختتر از آن است که به حیث می رسد . حل مسأله مهارتی است که درس دادن نمی شود و بایستی خودتان آن را با معضل در مشکلات و طرحریزی برای حل آن به دست آورید . شما بایستی ابتدا مسأله را ادراک فرمایید . این یعنی مشخص و معلوم کردن بخش حساس مسأله , مجهولات , دادهها و موقعیت .